Published Articles

Joint Diseases & Related Surgery

Vol 30 • No 1 • 2019: 10-16
« Go Back
Suprapatellar approach for fractures of the tibia: Does the fracture level matter?
Tibia kırıklarında suprapatellar yaklaşım: Kırık düzeyinin önemi var mı?

Özgür Çiçekli1, Alauddin Kochai1, Erhan Şükür1, Ali Murat Başak2, Alper Kurtoğlu1, Mehmet Türker1
1Department of Orthopedics and Traumatology, Sakarya University Training and Research Hospital, Sakarya, Turkey

2Department of Orthopedics and Traumatology, University of Health Sciences, Gülhane Training and Research Hospital, Ankara, Turkey

Objectives: This study aims to evaluate proximal, shaft, and distal tibial fractures treated with suprapatellar (SP) tibial intramedullary nailing (IMN) in terms of alignment, healing, and patellofemoral (PF) pain.
Patients and methods: The study included 58 patients (41 males, 17 females; mean age 42.9 years; range, 18 to 75 years) treated via the SP approach in semiextention. Suprapatellar IMN surgeries were performed by two surgeons. After a minimum of 12 months of follow-up, patients’ genders, ages, limb sides, fracture types, and classifications were recorded. Fracture reduction accuracy, angulation, PF arthritis, healing time, complications, and nonunions were analyzed. Anterior knee pain, visual analog scale (VAS), and Lysholm knee scoring scale were used as clinical measurements.
Results: Seventeen fractures were in the proximal third, while 22 were in the middle third and 19 were in the distal third of the tibia. The mean healing time was 7.14 months (range, 4 to 13 months); differences in healing time between fracture locations were not statistically significant (p=0.83). The mean follow-up duration was 19.83 months (range, 12 to 30 months); there were no statistically significant differences in follow-up times in terms of fracture sites (p=0.51). The VAS score for the knee was 0 in 49 patients (84.5%) and <3 in nine patients (15.5%). The Lysholm score differences between the fracture location groups were not statistically significant (p=0.33).
Conclusion: Suprapatellar tibial IMN can be applicable to extraarticular tibial fractures in all locations. Providing easy anatomic reduction in semiextention, convenient fluoroscopic imaging, safety for the PF joint, acceptable anterior knee pain, and satisfactory functional outcomes render SP approach more feasible.

Key words: Anterior knee pain, patellofemoral joint, suprapatellar nailing, tibial fractures.

Amaç: Bu çalışmada suprapatellar (SP) tibia intramedüller çivileme (İMÇ) yöntemi ile tedavi edilen tibia proksimal, cisim ve distal kırıkları dizilim, kaynama ve patellofemoral (PF) ağrı yönünden değerlendirildi.
Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya semiekstansiyonda suprapatellar yaklaşım ile tedavi edilen 58 hasta (41 erkek, 17 kadın; ort. yaş 42.9 yıl; dağılım, 18-75 yıl) dahil edildi. Suprapatellar İMÇ cerrahileri iki cerrah tarafından yapıldı. En az 12 aylık takip sonrası hastaların cinsiyeti, yaşı, uzuv tarafı, kırık tipi ve sınıflandırması kaydedildi. Kırık redüksiyonu doğruluğu, açılanma, PF artrit, iyileşme zamanı, komplikasyonlar ve kaynamama analiz edildi. Klinik ölçümlerde diz önü ağrısı, görsel analog ölçeği (GAÖ) ve Lysholm diz skorlama ölçeği kullanıldı.
Bulgular: On yedi kırık tibianın proksimal 1/3’ünde, 22 kırık orta 1/3’ünde ve 19 kırık distal 1/3’ünde idi. Ortalama iyileşme zamanı 7.14 ay (dağılım, 4-13 ay) idi; kırık yerleşimleri arasında iyileşme zamanı açısından farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.83). Ortalama takip süresi 19.83 ay (dağılım, 12-30 ay) idi; takip sürelerinde kırık yerleşimleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p=0.51). Diz için GAÖ skoru 49 hastada (%84.5) 0 ve dokuz hastada (%15.5) <3 idi. Kırık yerleşimi grupları arasında Lysholm skoru farklılıkları istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.33).
Sonuç: Suprapatellar tibia İMÇ tüm yerleşimlerdeki eklem dışı tibia kırıklarında uygulanabilir. Semiekstansiyonda kolay anatomik redüksiyon, elverişli floroskopik görüntüleme, PF eklemde güvenlilik, kabul edilebilir diz önü ağrısı ve iyi fonksiyonel sonuçlar sağlaması SP yaklaşımı daha kullanışlı kılmaktadır.

Anahtar kelimeler: Diz önü ağrısı, patellofemoral eklem, suprapatellar çivileme, tibia kırıkları.

Çiçekli Ö, Kochai A, Şükür E, Başak A M, Kurtoğlu A, Türker M. Suprapatellar approach for fractures of the tibia: Does the fracture level matter?. Joint Dis Rel Surg 2019; 30(1):10-16