Published Articles

Joint Diseases & Related Surgery

Vol 29 • No 2 • 2018: 104-109
« Go Back
A comparative study of three commonly used fixation techniques for isolated medial malleolus fracture
İzole medial malleol kırığında sıkça kullanılan farklı üç tespit yönteminin karşılaştırma çalışması

Alauddin Kochai1, Mehmet Türker1, Özgür Çiçekli1, Uğur Özdemir1, Levent Bayram1, Ünal Erkorkmaz2, Erhan Şükür1
1Department of Orthopedics and Traumatology, Sakarya University Training and Research Hospital, Sakarya, Turkey

2Department of Biostatistics, Sakarya University Faculty of Medicine, Sakarya, Turkey

Objectives: This study aims to compare the three most commonly used fixation techniques: tension-band wire fixation, partially threaded cannulated screws, and fully threaded cannulated headless compression screws.
Patients and methods: Ninety patients with medial malleolus fractures were included in the study. Patients were divided into three groups. Group A included patients who underwent tension-band wire fixation (n=26), Group B partially threaded cannulated compression screws (n=32), and Group C fully threaded cannulated headless compression screws (n=32). The type of medial malleolus fracture, healing rates, implant-related complications, rate of infection, hardware removal, weight-bearing restrictions, mean interval time from the injury to the surgery, and Body Mass Indexes (BMIs) were investigated. The patients’ radiographs (standard anteroposterior, lateral, and mortise) were reviewed. The American Orthopedic Foot and Ankle Society (AOFAS) scoring system was used for clinical evaluation.
Results: No significant difference was observed between the three groups in terms of age, gender, BMI, follow-up period, and fracture type. Union rate for group C was significantly shorter than groups A and B. There was no implant failure or irritation in group C and this was statistically significant comparing to group A and B (p=0.037). However, there was no significant difference between group A and B (p=0.41). There were no significant differences in the three groups according to AOFAS. Patients with low BMI in groups A and B had a high rate of implant-related complications. There was a significant correlation between low BMI and implant-related complication (p<0.001).
Conclusion: Union rate in the group who were operated with fully threaded cannulated headless compression screws was significantly shorter than the other groups. This study has shown that tension band wiring and partially threaded cannulated compression screws can cause irritation of soft tissues and pain over the hardware implantation site. Patients with low BMI are vulnerable for implant-related complications.

Key words: Ankle fracture; body mass index; headless cannulated compression screws; medial malleolus fracture; partially threaded cannulated compression screws; tension band wiring.

Amaç: Bu çalışmada medial malleol kırıklarında en çok kullanılan üç farklı tespit yöntemi olan gergi bandı tekniği, kısmi yivli kanüllü kompresyon vida ve tam yivli başsız kanüllü kompresyon vida yöntemleri karşılaştırıldı.
Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya medial malleol kırığı olan 90 hasta dahil edildi. Hastalar üç gruba ayrıldı. Grup A gergi bandı ile a meliyat e dilen h astalar ( n=26), g rup B k ısmen y ivli k anüllü kompresyon vidalar (n=32) ve grup C başsız kanüllü kompresyon vidalar ile ameliyat edilen hastalar (n=32) olarak ayrıldı. Kırığın tipi, iyileşme oranları, implanta bağlı komplikasyonlar, enfeksiyon oranı, implant tahliyesi, yükten kısıtlamaları, yaralanmadan cerrahiye kadar olan süre ve hastaların vücut kütle indeksleri (VKİ) araştırıldı. Hastaların standart ön-arka, yan ve Mortis grafileri incelendi. AOFAS (American Orthopedic Foot and Ankle Society) skorlama sistemi klinik değerlendirme için kullanıldı.
Bulgular: Üç grup arasında yaş, cinsiyet, VKİ, izleme periyodu ve kırık tipi açısından anlamlı bir fark gözlenmedi. Kaynama süresi grup C’de grup A ve B’ye oranla anlamlı olarak daha kısa idi. Grup C hastalarında implant başarısızlığı veya irritasyonu görülmedi ve bu durum grup A ve B ile kıyaslayınca istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0.037). Ancak bu konuda, grup A ve grup B arasında anlamlı bir fark yoktu (p=0.41). AOFAS skorlamasına göre üç grup arasında anlamlı bir fark görülmedi. A ve B grubunda VKİ’si düşük olan hastalarda yüksek oranda implanta bağlı komplikasyon görüldü. Düşük VKİ ile implanta bağlı komplikasyon oranı arasında anlamlı ilişki bulundu (p<0.001).
Sonuç: Kaynama süresinin tam yivli başsız kanüllü kompresyon vidası ile ameliyat edilen grupta diğer gruplara oranla anlamlı olarak daha kısa olduğu görüldü. Bu çalışma, gergi bandı yöntemi ve kısmi yivli kanüllü kompresyon vida ile medial malleol fiksasyonu yumuşak doku irritasyonuna ve implant bölgesinde ağrıya neden olabileceğini göstermiştir. Düşük VKİ’si olan hastalar implanta bağlı komplikasyonlara daha açıktır.

Anahtar kelimeler: Ayak bileği kırığı; vücut kütle indeksi; başsız kanüllü kompresyon vidası; medial malleol kırığı; kısmı yivli kanüllü kompresyon vidası; gergi bandı.

Kochai A, Türker M, Çiçekli Ö, Özdemir U, Bayram L, Erkorkmaz Ü, Şükür E. A comparative study of three commonly used fixation techniques for isolated medial malleolus fracture. Joint Dis Rel Surg 2018; 29(2):104-109