Published Articles

Joint Diseases & Related Surgery

Vol 29 • No 1 • 2018: 2-7
« Go Back
Comparison of different fixation methods of bicolumnar acetabular fractures
Çift kolonlu asetabulum kırıklarının farklı tespit yöntemlerinin karşılaştırılması acetabular fractures

Tamás Bodzay1, Gergely Sztrinkai1, András Kocsis1, Báliinstnt Kozma2, Tamás Gál3, Károly Váradi2
1Trauma Centre, Péterfy Hospital, Budapest, Hungary

2Faculty of Mechanical Engineering, Institute of Machine Design, Budapest, Hungary

3Department of Trauma, Semmelweis University, Budapest, Hungary

Objectives: This study aims to investigate if the stabilization of iliac wing fractures influences the stability of the acetabular osteosynthesis, if surgical fixation is the choice of treatment, and which technique to be used. Materials and methods: In the study, measurements were performed with an improved finite element model. Tension and displacement values were measured in bicolumnar acetabular fractures in the following cases: combination of cranial and medial plate fixation through the linea terminalis, or combination of cranial plate and quadrilateral surface plates. The iliac wing fracture was either not fixed, or fixed with screws or with a plate.
Results: In cases where osteosynthesis was performed through the linea terminalis, 0.01 mm fracture gap displacement was observed with the use of a combination of cranial and quadrilateral surface plate fixations. In the combination of cranial and medial positioned plates, the displacement in the fracture gap was 0.088 mm. The fixation of the iliac wing fracture did not improve the stability of the osteosynthesis of the linea terminalis. Plate fixation of the iliac wing fracture was more stable than screw fixation alone.
Conclusion: In double column fractures, if the reduction does not require an anterior approach, it is not necessary to fix the iliac wing fracture only to improve the stability of the fixation. If the reduction does require an anterior approach, it is worth fixing the iliac wing fracture with the technically less demanding screw fixation.

Key words: Acetabular fracture; cranial plate; iliac wing fracture; medial plate; quadrilateral surface plate.

Amaç: Bu çalışmada iliyak kanat kırıklarının stabilizasyonunun asetabüler osteosentezin stabilitesini etkileyip etkilemediği, cerrahi tespitin tercih edilen tedavi olup olmadığı ve kullanılacak tekniğin hangisi olduğu araştırıldı. Gereç ve yöntemler: Çalışmada ölçümler iyileştirilmiş bir sonlu eleman modeli ile yapıldı. Çift kolonlu asetabulum kırıklarında gerginlik ve displasman değerleri aşağıdaki olgularda ölçüldü: Linea terminalis boyunca kraniyal ve medial plak tespiti kombinasyonu veya kraniyal plak ve dörtgen yüzeyli plak kombinasyonu. İliyak kanat kırığı ya tespit edilmedi ya da vidalarla veya bir plak ile tespit edildi.
Bulgular: Osteosentezin linea terminalis boyunca yapıldığı olgularda kraniyal ve dörtgen yüzeyli plak tespitlerinin kombinasyonunun kullanılması ile 0.01 mm’lik kırık boşluğu displasmanı gözlemlendi. Kraniyal ve medial konumlu plakların kombinasyonunda kırık boşluğundaki displasman 0.088 mm idi. İliyak kanat kırığının tespiti linea terminalisin osteosentezinin stabilitesini iyileştirmedi. İliyak kanat kırığının plak tespiti sadece vida tespitinden daha stabil idi.
Sonuç: Çift kolonlu kırıklarda eğer redüksiyon anterior yaklaşım gerektirmiyorsa iliyak kanat kırığını sadece tespitin stabilitesini iyileştirmek için tespit etmek gerekli değildir. Eğer redüksiyon anterior yaklaşım gerektiriyorsa iliyak kanat kırığını teknik olarak daha az zorlayıcı olan vida tespiti ile tespit etmeye değerdir.

Anahtar kelimeler: Asetabulum kırığı; kraniyal plak; iliyak kanat kırığı; medial plak; dörtgen yüzeyli plak.

Bodzay T, Sztrinkai G, Kocsis A, Kozma B, Gál T, Váradi K. Comparison of different fixation methods of bicolumnar acetabular fractures. Joint Dis Rel Surg 2018; 29(1):2-7